هم نشیمنی

هم نشیمنی. [ هََ ن ِ م َ ] ( حامص مرکب )همنشینی. در یک جا زیستن. در یک خانه زندگی کردن.
- هم نشیمنی کردن؛ هم خانه شدن:
خواهی که پای بسته نباشی به دام دل
با مرغ شوخ دیده مکن هم نشیمنی.سعدی.

💡 ز دیده در دلم ای سرو دل ربا بنشین نشیمنی است ز مردم تهی بیا بنشین

💡 به هر سراچه و بستان فرو نمی‌آیم برون ز عالم خاکی نشیمنی‌ست مرا

💡 گر مرغ زیرکی به هوای دگر مرو بهتر ز کوی دوست نباشد نشیمنی

💡 فغان‌ که بست به بالم هزار شعله تپیدن نشیمنی که نبود آشیانه‌ای که ندارم

💡 درین چمنکده هر کس نشیمنی سازد کسی که سازد و وا سوزد آشیانه کجاست