هم قریه

هم‌قریه، در لغت به معنای هم‌ده است. این اصطلاح، چنان که در فرهنگ آنندراج نیز ثبت شده، اشاره به وضعیت سکونت جمعی در یک آبادی یا روستای مشترک دارد. این واژه به دو یا چند تن اطلاق می‌گردد که درون یک قریه (روستا یا آبادی) زندگی می‌کنند و بر اساس هم‌جواری و اشتراک در مکان سکونت، این عنوان را به خود اختصاص می‌دهند. بنابراین، مفهوم هم‌قریه بیش‌تر بر نزدیکی مکانی و اجتماعی افراد در یک واحد جغرافیایی مشخص تأکید دارد. در متون ادبی و تاریخی فارسی، کاربرد این ترکیب نشان‌دهنده‌ی پیوندهای هم‌نشینی و هم‌زیستی در محیط‌های روستایی است و می‌تواند به روابط هم‌سایگی، اشتراک در منابع و پیوندهای جمعی دلالت کند. این واژه از نمونه‌های شاخص ترکیب‌سازی در زبان فارسی است که با حفظ ساختار دستوری و املایی دقیق، بیانگر رابطه‌ی میان ساکنان یک قلمرو مشترک است.