لغت نامه دهخدا
هلک و هلک. [ هَِ ل ِک ْ ک ُ هَِ ل ِک ک / ل ِ ] ( ق مرکب ) در تداول کنایه از کندی و سستی در کار است، یا کنایه از راه رفتن به سنگینی و کندی، چنانکه گویند: هلک و هلک آمد.
هلک و هلک
فرهنگ فارسی
در تداول کنایه از کندی و سستی در کار است یا کنایه از را رفتن بسنگینی و کندی چنانکه گویند: هلک و هلک آمد.
جمله سازی با هلک و هلک
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 آنکه ذاتش ایمن است از هلک و موت کی ز خون خواهیش باشد بیم فوت
