هش رفته

هش رفته. [ هَُ رَ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) آنکه هوش خود را از دست داده. بیهوش:
بپرسید کآن لعبت دلپسند
که هش رفتگان را کند هوشمند...نظامی.رجوع به هُش شود.

آنکه هوش خود را از دست داده بیهوش

💡 خاک راهت، خواستم رفتن به مژگان، عقل گفت نیست حاجت کش صبا، صدره به گیسو رفته است

💡 پیش خورشید رخت گل رفته بود از حال خود بر رخش ابر بهاران از ترحم آب زد

💡 وفات كرد بلال در شام به طاعون در سنه 18 يا سنه 20 و در باب صغير مدفون شد.فقير گويد: اينك قبر او مزارى است مشهور و من به زيارت او رفته ام.

💡 در طلب تو از ازل چشم و دلم به چارسو گشته زبان به گفتگو رفته نظر به جستجو

💡 رفته در محفل سخن از آتشین‌رویی که دوش شمع را دیدم که از اندازه بیرون می‌گریست

💡 قرب پنجه سالم از کف رفته در فکر معاش بعد ازین فکر تلافی برده است از من قرار