های و هو برگرفت

های و هو برگرفتن. [ ی ُ ب َ گ ِ رِ ت َ ] ( مص مرکب ) شور و غوغای طرب به پا کردن. هیاهوی مستی آغاز کردن. هایاهوی سر دادن:
لب خوشدلی های و هو برگرفت
گل خرمی رنگ و بو برگرفت.ظهوری ترشیزی ( از ارمغان آصفی ).

💡 بی سخن عالم پر از فریاد او های و هوی او همه بر یاد او

💡 چو ساغر بگرید ببین های هایم چو مطرب بنالد ببین های و هویم

💡 در مدینه بر در کاخی رسید بانگ های و هوی میخواران شنید

💡 زدی دام و دشمن گرفتی بدوی ز ایران برآید یکی های و هوی

💡 جوش و شوری در میان افتاده بود های و هوئی در جهان افتاده بود

💡 در فضای این جهان های و هو نغمه پیدا نیست جز تکبیر او