لغت نامه دهخدا
( نوش آگین ) نوش آگین. ( ص مرکب ) نوش آمیغ. به شهد و شکرآمیخته. شکرپرورد. به نوش آمیخته. نوشین:
آنکه در یاقوت نوش آگین او شکّر سرشت
قوت عشاقش از آن یاقوت نوش آگین نهاد.معزی.لؤلؤ نشنیدم من در بُسّد نوش آگین
لاله نشنیدم من در سنبل مشک افشان.معزی.