نهر اردن

نَهر اُردُن
(یا: نهرالاردن) رودی در سوریه به طول ۳۲۲ کیلومتر، در مرزهای اسرائیل با سوریه و اردن. سرچشمۀ این رود، جبل الشرقی، در شرق اردن و جنوب غربی سوریه است. نهر اردن از شمال به جنوب جریان دارد و از طریق دریاچۀ طبریه به بحر المیت می ریزد. اسرائیل در جنگ شش روزه (۱۹۶۷) کرانۀ غربی این رود را اشغال کرد. در کتاب مقدس بارها از نهر اردن یاد شده است. به روایت اناجیل اربعه، یوحنای تعمیددهنده (یحیی) ظهور حضرت عیسی را در کنار نهر اردن بشارت داد و هم او عیسی را در آب همین رود تعمید داد. رود اردن پست ترین رود جهان است. مسیر علیای این رود مرز بین اسرائیل و سوریه و پادشاهی اردن تشکیل می دهد و مسیر سفلای آن از اردن می گذرد.

[ویکی فقه] نهر اردن (قرآن). نَهرْ، به سکون هاء، جمع آن «انهار» به معناى محلّ جریان آب روان است،
امتحان سپاه طالوت، با آب نهر اردن:فَلَمَّا فَصَلَ طالُوتُ بِالْجُنُودِ قالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِیکُمْ بِنَهَرٍ...
بقره/سوره۲، آیه۲۴۹.
انداختن قلمهاى قرعه در نهر اردن، در ماجراى تعیین متکفّل براى مریم علیهاالسلام:ذلِکَ مِنْ أَنْباءِ الْغَیْبِ نُوحِیهِ إِلَیْکَ وَ ما کُنْتَ لَدَیْهِمْ إِذْ یُلْقُونَ أَقْلامَهُمْ أَیُّهُمْ یَکْفُلُ مَرْیَمَ وَ ما کُنْتَ لَدَیْهِمْ إِذْ یَخْتَصِمُونَ.
آل عمران/سوره۳، آیه۴۴.
۱. ↑ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص ۵۰۶، «نهر».
...

💡 ملاحظه در اختلاف بعد از آدم نمائید که در ابتدا این السن معروفه مذکوره در ارض نبوده و هم چنین این قواعد معموله، بلسانی غیر این السن مذکوره تکلّم می‌نمودند و اختلاف السن در ارضیکه ببابل معروفست از بعد وقوع یافت لذا آن ارض ببابل نامیده شد ای تبلبل فیها اللّسان ای اختلفت و بعد لسان سریانی مابین ناس معتبر بوده و کتب الهی از قبل بآن لسان نازل تا ایّامیکه خلیل الرّحمن از افق امکان بانوار سبحانی ظاهر و لائح گشت آن حضرت حین عبور از نهر اردن تکلّم بلسانٍ و سمّی عبرانیّا چون در عبور خلیل الرّحمن بأن تنطّق فرمود لذا عبرانی نامیده شد و کتب و صحف الهیّه بعد بلسان عبرانی نازل و مدّتی گذشت و بلسان عربی تبدیل شد * و أوّل من تکلّم به یعرب بن قحطان و اوّل من کتب بالعربیّة مرامر الطّائی و اوّل من قال الشّعر حمیر بن سبا و بعد رسوم خطّیّه از قلمی بقلمی نقل شد تا آنکه باین قلم معروف رسید * حال ملاحظه نمائید بعد از آدم چقدر لسان و بیان و قواعد خطّیّه مختلف شده تا چه رسد بقبل از آدم * مقصود از این بیانات آنکه لم یزل حقّ در علوّ امتناع و سموّ ارتفاع خود مقدّس از ذکر ما سویه بوده و خواهد بود و خلق هم بوده و مظاهر عزّ احدیّه و مطالع قدس باقیه در قرون لا اوّلیّه مبعوث شده‌اند و خلق را بحق دعوت فرموده‌اند و لکن نظر باختلافات و تغییر احوال عالم بعضی اسمآء و اذکار باقی نمانده..

💡 تو چون قبطی کنار نیل و خصمت چو روح‌الله کنار نهر اردن