نظمی تبریزی
لغت نامه دهخدا
نظمی تبریزی. [ ن َ ی ِ ت َ ] ( اِخ ) نظام الدین علی، جوهرشناس تبریزی متخلص به نظمی، از شعرای متوسط قرن دهم هجری قمری است، در عهد سلطنت اکبر شاه به هندوستان رفت و در دربار او به شاعری پرداخت. او راست:
چنان خواهم نوشتن صورت احوال در نامه
که می گردد ز آب چشم من فی الحال تر نامه.
( از تذکره روز روشن ص 836 ) ( دانشمندان و سخنوران آذربایجان ص 386 ). رجوع به نگارستان سخن ص 124 و هفت اقلیم ذیل اقلیم چهارم شود.
فرهنگ فارسی
نظام الدین علی جوهر شناس تبریزی متخلص به نظمی از شعرای متوسط قرن دهم است در عهد سلطنت اکبر شاه به هندوستان رفت و در دربار او به شاعری پرداخت ٠
جمله سازی با نظمی تبریزی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گلشن با محمود فرخ خراسانی دوست نزدیک بود و آخرین روز زندگیاش را در منزل وی گذراند؛ در ۲۹ تیر ۱۳۵۳/ ۲۰ ژوئیه ۱۹۷۴ در مشهد درگذشت و در باغ خواجه ربیع دفن شد؛ مادهتاریخ آن از نظمی تبریزی:
💡 واعظ قزوینی در سال ۱۶۷۹م/ رمضان۱۰۹۰ق درگذشت و مدفنش در مدخل ورودی صحن شاهزاده حسین (قزوین) در گوشه چپ قرار دارد؛ مادهتاریخ آن از نظمی تبریزی:
💡 کمرهای در سال ۱۰۳۰ق/۱۶۲۱م در ۷۸ سالگی در اصفهان درگذشت؛ مادهتاریخ آن از نظمی تبریزی:
💡 صفی اصفهانی در سال ۱۰۲۸ق/۱۶۱۹م در کابل درگذشت و همانجا دفن شد؛ مادهتاریخ آن از نظمی تبریزی:
💡 امینی با دختری به نام ستاره ازدواج کرد و حاصل ازدواجشان ۵ دختر و ۴ پسر شد. علی نظمی تبریزی از دوستان نزدیک وی بود. امینی در زمان درگذشت، کارمند دانشگاه تبریز بود.