نردبان انتهایی

{end ladder} [حمل ونقل ریلی] نردبانی که در انتهای واگن نصب می شود تا دسترسی از رکاب انتهایی به سکو را امکان پذیر سازد

💡 یک مسیر طولانی و پر پیچ و خم باید طی می‌شد تا به عرشه رسید. محل اقامت درجه سه در عرشه های C تا G واقع شده بود و در انتهای انتهایی عرشه قرار داشت و به همین ترتیب دورترین مکان از قایق های نجات بود. در مقابل، اقامتگاه درجه یک در عرشه های بالایی قرار داشت و به همین ترتیب نزدیکترین بود. بنابراین نزدیکی به قایق های نجات به یک عامل کلیدی در تعیین اینکه چه کسی سوار آنها میشود، تبدیل شد. همچنین بسیاری از مسافران درجه سه، انگلیسی نمی‌دانستند یا صحبت نمی‌کردند. شاید تصادفی نبود که مهاجران ایرلندی انگلیسی‌زبان به‌طور نامتناسبی در بین مسافران درجه سومی که جان سالم به در بردند، حضور داشتند. بسیاری از کسانی که زنده ماندند، جان خود را مدیون جان ادوارد هارت (مهماندار درجه سوم) بودند که ۳ بار داخل کشتی را سیاحت کرد تا گروه‌هایی از مسافران درجه سه را تا عرشه قایق همراهی کند. برخی دیگر از دروازه های باز راه خود را طی کردند یا از نردبان های اضطراری بالا رفتند.

💡 بر اساس سِفر پیدایش، نردبان یعقوب نردبانی است که از زمین به عرش می‌رسید و یعقوب پیامبر آن را در جریان گریز از برادر دوقلویش عیسو در خواب دید. او دید که فرشتگان از آن نردبان بالا و پایین می‌روند و در انتهایی بالایی نردبان یهوه را دید که به نوادگان یعقوب قول مالکیت سرزمین کنعان را داد. یعقوب محلی که در آن خواب دیده بود را «بیت‌ئیل» نامید که به معنای «خانه خدا» است.