نخچیر زن

نخچیرزن. [ ن َ زَ ] ( نف مرکب ) شکارچی. صیاد. || مرد دلیر و شجاع. ( ناظم الاطباء ).

شکارچی و صیاد یا مرد دلیر و شجاع

💡 به نخچیر شیران شکار وی‌اند دد و دام در زینهار وی‌اند

💡 وزان پس رفت یک هفته به نخچیر نیامد از کمانش بر زمین تیر

💡 پر از میوه و سایه ی بید و سرو همه کوه نخچیر و کبک و تذرو

💡 به تیر و کمان و به گرز و کمند بیفگند بر دشت نخچیر چند

💡 چنین هم بگوی و به نخچیر و سور زمانی نبودی ز بهرام دور