«میرزا خلیل گیلانی» یا حاجی میرزا خلیل گیلانی از علمای برجسته و شخصیتهای مذهبی و سیاسی ایران در اواخر دوره قاجار و از حامیان جنبش مشروطه ایران به شمار میآید. او در قرن چهاردهم هجری قمری میزیست و پس از فراگیری علوم مقدماتی دینی برای تکمیل تحصیلات به حوزه علمی شهر نجف رفت. در آنجا از محضر استادان بزرگ از جمله میرزا حبیبالله رشتی بهره برد و در علوم دینی به مقام علمی قابل توجهی رسید. پس از پایان تحصیلات، به زادگاه خود در ناحیه لاهیجان بازگشت و به حلوفصل امور شرعی و دینی مردم پرداخت. به سبب دانش، تقوا و نفوذ اجتماعی، در میان مردم گیلان از احترام و اعتبار زیادی برخوردار شد. او از حامیان صادق مشروطهخواهان بود و در تحولات سیاسی آن زمان نقش فعالی داشت. به نوشته برخی منابع تاریخی، با کوشش او انجمن شهر یا بلدیه در شهر رشت شکل گرفت و وی در ساماندهی امور شهری و رفاه مردم فعالیت کرد. پس از اولتیماتوم روسیه و ورود نیروهای روس به شهرهای شمالی ایران، بسیاری از آزادیخواهان دستگیر شدند و میرزا خلیل نیز بازداشت و به شهر باکو منتقل شد. هرچند با اعتراض مردم مدتی بعد آزاد شد، اما دوباره توسط نیروهای روس دستگیر و تبعید گردید. سرانجام این عالم مبارز در سال ۱۳۳۰ قمری درگذشت و نام او به عنوان یکی از روحانیان آزادیخواه در تاریخ گیلان و ایران باقی ماند.
میرزا خلیل گیلانی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حاجی میرزا خلیل گیلانی، از علمای مشروطه خواه ایران در قرن چهاردهم هجری می باشد.
وی پس از گذراندن مقدمات، برای تکمیل تحصیلات به نجف رفت و از محضر درس میرزا حبیب الله رشتی و دیگر بزرگان استفاده کرد. سپس به لاهیجان بازگشت و به حل و فصل امور شرعی مردم پرداخت و از وجاهت و احترام خاصی برخوردار بود.
حمایت از جنبش مشروطه خواهی
وی از جنبش مشروطه خواهی مردم گیلان حمایت کرد و به گفته ابراهیم فخرای، از مشروطه خواهان صدیق بود. به نوشتة کتاب گیلان «انجمن شهر یا انجمن بلدیه توسط حاجی میرزا خلیل بنیان نهاده شد. مشروطه خواهان پس از تصرف رشت، حاجی میرزا خلیل را که از شخصیت های خوشنام گیلان بود، مامور تاسیس بلدیه (شهرداری) نمودند. وی بلافاصله شروع به کار کرد و با همکاری انجمن شهر، خدمات قابل توجهی در جهت تامین رفاه و آسایش مردم نمود».
دستگیری توسط روس ها
پس از اولتیماتوم روس ها به ایران، بلافاصله قوای روس به شهرهای مشهد، تبریز، رشت (۲۹ ذیحجه ۱۳۲۹ق) و انزلی وارد شدند و به دستگیری و بازداشت آزادیخواهان پرداختند که از جملة آنان حاجی میرزا خلیل بود. آنها را تحت الحفظ به باکو برده و زندانی کردند. کنسول ایران در باکو در گزارشی که در ۸ محرم ۱۳۳۰ ق به تهران فرستاده نوشت: «حالی که اشخاص معروض در حبس خانه، تحت نظارت سخت محبوسند و احدی را نزدشان راه نمی دهند».
تبعید به خارج کشور
...