[ویکی فقه] میرزا حبیب اللّه اصفهانی، از فضلای اوایل قرن دوازدهم هجری می باشد.
میرزا حبیب اللَّه اصفهانی، از فضلای اوایل قرن دوازدهم هجری است. مرحوم میرزا محمّدعلی معلم حبیب آبادی در کتاب «عُراضة الاخوان» می نویسد: آخوند ملّامحمّدحسن شفتی گیلانی در اصفهان نزد میرزا حبیب اللّه اصفهانی به تحصیل پرداخته است. احتمالاً او همان میرزا حبیب اللّه نصرآبادی شاگرد علّامه مجلسی است (که در این کتاب به شرح حال او پرداخته شده است.)
منبع
مهدوی، سیدمصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۲، ص۴۲۰.
...
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 میرزا حبیب دو بار در عثمانی ازدواج کرد. حاصل ازدواج اول او پسری به نام کمال بود که در مدرسهٔ سلطانی به تحصیل نظام اشتغال داشت. او پس از جدایی از همسرش، با خانمی از طایفهٔ چرکس ازدواج کرد که نتیجهٔ آن، دو پسر به نامهای جمال و جلال بود احتمالاً میان میرزا حبیب و معینالملک، که او نیز دارای همسری از چرکس بود. پیوند خویشی برقرار بوده است.
💡 در ضمن دبستان فارسی و دو کتاب دستوری دیگر او، سادهتر و مختصرتر از دستورسخن و برای کاربردهای متفاوت، از جمله آموزش دستور به شاگردان مدارس، تدوین شدهاند. جلال الدین همایی در مقالهای در شمارههای ۱، ۲، ۳ نشریهٔ فرهنگستان ایران (فرهنگستان اول) که بعدها در مقدمهٔ لغتنامهٔ دهخدا جای گرفت، میرزا حبیب اصفهانی را کسی دانسته که سنگ بنای طرز قواعد و دستور زبان فارسی را بنا نهاد.
💡 رواج ملّت و دین میرزا حبیباللّه که هست خاک درش کحل دیدة تعظیم
💡 سه آگهی چاپ آثار میرزا حبیب، مانند تصحیح دیوان اطعمه، دیوان البسه، و غرائب عواید ملل
