موس موس

موس موس. ( اِ صوت ) حکایت آواز و صوت لبها که بهم آید و نفس آرام و به توالی به درون کشیده شود خوشایند کودک یا جلب توجه او را.

(اِ. ) (عا. ) تملق، چاپلوسی.

تملق، چاپلوسی.

( اسم ) تملق چاپلوسی.

(عا.)
تملق، چاپلوسی.

💡 بدو گفتم که ای موسی به دستت چیست آن گفت این یکی ساعت عصا باشد یکی ساعت بود ثعبان

💡 زآتش وادی بیفکندیم نعلین از قدم موسی ما گرم رو گردید و ما را گرم ساخت

💡 یک فروغ از خم می تافت به طور سینا موسی آنجا ز پی کسب کرامت می‌رفت

💡 این قبسات حکم از شجر مصطفی است سالک سینای مدح موسی سر صفاست

💡 عید از ایمن غیب آمد و آورد زجود آنچه موسی شده مدهوش جمالش بشهود