ملال اور

( ملال آور ) ملال آور. [ م َ وَ ] ( نف مرکب ) به ستوه آورنده. آنچه ملال و دلتنگی آورد. آنچه موجب ضجرت و آزردگی خاطر گردد. ملال انگیز.

💡 زبان پيشنهاد خوبى داديد بنده هم مايل بودم به بحث خاتمه دهيم، چون بحث بهطول انجاميد، ممكن است ملال آور شود، ولى من خيال مى كنم شما از اين ترسيديد كه مبادابه زيانهاى ديگر تان بپردازيم. دست: اگر زيانى در نظر دارى بفرما!

💡 وجود مهربانى در انسان كه بر اثر ديدن ناتوانى و ضعف ديگران نمود پيدا مى كندزمينه ساز انجام اين كارهاى پرمشقّت و ملال آور مى گردد. امام صادق (عليه السلام ) بهاين مسأ له اشاره فرموده كه:

💡 ...سفیر، یک فیلم قصه گو است، قصه ای را تخت و هموار می گوید. هیچگاه ملال آور نمی شود و به رغم طولانی بودن فیلم، تماشاگر را به دنبال خود می کشد...".

💡 يونس بن عمار از صحابه امام صادق عليه السلام بود. زمانى دچار بيمارى برص شد ولكه هاى سفيدى در صورتش آشكار گرديد. اين عارضه باعثملال و آزردگى خاطرش گرديد، به علاوه، ارزش شخصيت اجتماعى وى راتنزل داد. كسانى درباره اش مى گفتند اگر دين حق به او نيازى مى داشت و وجودش منشاءاثرى مى بود، به چنين بليه اى دچار نمى شد. ناچار به محضر مربى بشر، امام صادقعليه السلام، شرفياب شد و گفته هاى ملال آور مردم را شرح داد.