مصلحت ملایم

[ویکی فقه] مصلحت دارای نظیر در شرع، و هماهنگ با روح شریعت را مصلحت ملایم گویند.
مصلحت ملایم، از مصالح مرسله و مقابل مصلحت غریبه بوده و عبارت است از مصلحتی که با شرع تناسبی داشته و شاهدی بر اعتبار مشابه آن در شریعت باشد؛ به بیان دیگر، هر مصلحتی که به حفظ مقاصد قابل فهم از کتاب و شرع و اجماع، برگردد، مصلحت ملایم نامیده می شود.
قول غزالی
برخی همانند «غزالی» آن را از شروط اعتبار مصالح مرسله می دانند.در کتاب «اصول الفقه الاسلامی» آمده است:«المصلحة المرسلة: اما مصلحة ملائمة لجنس تصرفات الشرع، او مصلحة غریبة سکتت شواهد الشرع و ادلته عنها فلا یناقضها نص، و لا یشهد لجنسها شرع».
عناوین مرتبط
...