مصعب بن عبدالله

[ویکی نور] «ابوعبدالله مصعب بن عبدالله بن ثابت بن عبدالله بن الزبیر بن العوام الحواری»، در سال156ق، در بغداد متولد گردید و در شوال سال233ق، در همان جا از دنیا رفت، البته در مورد تاریخ وفات او اختلاف است و علی الظاهر طبق آنچه تاریخ طبری گفته، وفاتش در سال 236 بوده است.
او، راوی، ادیب و محدث بوده و از افرادی مانند مالک بن انس، عبدالعزیز الدراوردی، ضحاک بن عثمان، ابراهیم بن سعد، عبدالعزیز بن ابی حاتم و... روایت کرده و افرادی مانند یحیی بن معین، ابوخیثمه، ابراهیم الحربی، صالح جزره، موسی بن هارون، محمد بن موسی البریری، یعقوب بن یوسف المطوعی، عبدالله بن احمد بن حنبل و ابوالقاسم البغوی از او روایت کرده اند.

💡 262- اسيد بن حضير از صحابه پيامبر بود كه بر دست مصعب بن عمير اسلام آورد.در سال 20 ه‍ در گذشت و در بقيع مدفون گرديد.

💡 در روز جنگ احد بود كه ابن قمئه به مصعب بن عمير(رض ) حمله كرد و او را كشت، وپنداشت كه پيغمبر است. ابن قمئه نزد قريش برگشت و مژده داد كه پيغمبر را كشته است! مشركان نيز به يكديگر مژده مى دادند و مى گفتند: محمد كشته شد! محمد كشته شد! ابنقمئه او را كشت.

💡 پيغمبر اكرم به مصعب بن عمير، كه آن روز جوان نورسى بود، امر فرمود به معيت اسعدبه سوى مدينه حركت كند. او بيشتر قرآن مجيد را فراگرفته بود.

💡 وفاى سائب تا حدى بود كه تا لحظه آخر از مختار دست بردار نبود و سرانجام نيز بهاتفاق او دستگير و در دارالعماره كوفه به فرمان مصعب بن زبير پس از آنكه از صبحتا ظهر با زبان روزه جنگ كردند، سرانجام بهقتل رسيدند.

💡 پس از آن، عبدالله برادر خود مصعب بن زبير را درسال 67ه‍ با لشكرى به جنگ مختار فرستاد و مختار شكست خورد و كشته شد.

💡 زمانى كه مصعب بن عمير، نماينده مخصوص رسول اكرم، براى تعليم دادن قرآن مجيد ونشر معارف اسلامى به مدينه آمد، جوانان بيش از بزرگسالان دعوتش را اجابت مى كردندو در راه فراگرفتن اسلام رغبت بيشترى از خود نشان مى دادند.