مراغه گر

کلمه‌ی «مراغه‌ گر» در فارسی به معنای غلطنده یا غلت‌زننده است و به چیزی یا کسی اطلاق می‌شود که به طور پیوسته یا ناپایدار حرکت می‌کند و ثبات ندارد. این واژه در متون ادبی برای توصیف حرکت بی‌ثبات، جهنده یا چرخنده به کار رفته است و معمولاً بار معنایی تمثیلی نیز دارد، که حرکت بی‌وقفه و ناپایدار را نشان می‌دهد. به طور کلی، «مراغه‌ گر» تصویرگر چیزی است که ثبات ندارد و به‌طور مداوم در حال غلتیدن یا ناپایداری است.

لغت نامه دهخدا

مراغه گر. [ م َ غ َ / غ ِ گ َ ] ( ص مرکب ) غلطنده. غلت زننده:
بودم دوان چو گور به دشت فساد و فسق
تازنده و مراغه گر و بارناپذیر.سوزنی.

فرهنگ فارسی

غلطنده