مخرج حلق

[ویکی فقه] مخرج حلق به یکی از مواضع اصلی تلفظ حروف؛ شامل مخرج دوم، سوم و چهارم حروف اطلاق می شود.
مخرج حلق، یکی از مواضع اصلی ادای حروف است. حلق، قسمتی از دستگاه تکلم است که از پایین به تارهای صوتی و از بالا به مرز زبان کوچک محدود می شود.
مواضع مخرج حلق
موضع حلق سه مخرج دارد:۱. اقصی الحلق: در شمار مخارج هفده گانه، مخرج دوم است؛۲. وسط الحلق: در شمار مخارج هفده گانه، مخرج سوم است؛۳. ادنی الحلق، در شمار مخارج هفده گانه، مخرج چهارم است.
عناوین مرتبط
مخرج دوم حروف؛مخرج سوم حروف؛مخرج چهارم حروف.

💡 دندان حلقی دوردیفی (۵٫۲–۲٫۵)؛ بیشینه درازا ۴۰ (میانگین ۱۸) سانتی‌متر؛ بیشینه وزن ۲۵۰ (میانگین ۴۵) گرم؛ دارای بدن کشیده و فک پایین دراز است. بدن از پولک‌های نقره‌ای پوشیده شده‌است؛ کیل بدون پولک بین باله‌های لگنی و مخرجی قرار دارد؛ دهان این ماهی فوقانی است.

💡 کولمه دندان حلقی یک ردیفی (۵–۶) دارد. بیشینهٔ درازای بدن آن ۳۵ (میانگین ۲۰) سانتی‌متر است. بدن این ماهی نسبتاً بلند است و ارتفاع آن ۲۵٪ تا ۳۶٪ طول بدن را دربرمی‌گیرد؛ سطح بدن از پولک‌های متراکم متوسط یا درشت پوشیده شده‌است؛ دهان نیمه‌تحتانی است؛ دو انتهای آروارهٔ پایین اندکی از قائمه ابتدای چشم می‌گذرد؛ بالهٔ پشتی بر روی قاعدهٔ بالهٔ لگنی قرار می‌گیرد؛ ابتدا بالهٔ مخرجی نیز در عقب انتهای قاعدهٔ بالهٔ پشتی است؛ طول ساقهٔ دمی ۱۸٪ تا ۲۴٪ طول بدن است.