مجموعۀ بی کران

{unbounded set} [ریاضی] در یک فضای متریک، مجموعه ای که درون هیچ گویی قرار نگیرد

💡 هر روز رزم خنجر او بی کران بود بی جام او ببزم چو عناب ناب دارد

💡 این ابر نم گرفته ز دریای بی کران درد دل منست، در او اشک من نهان

💡 چو جفت هلال آن چنان حال دید ز پیش خود آن بی کران مال دید

💡 واجب ممکن دو دریای عظیم بی کران برزخ لایَبْغِیان است آنکه فاضل آمده

💡 حشمت تو بی کران بادا، که اندرون شرع دستبرد صولت تو بی کران گردد همی