کتاب مجموعه فتاوای ابن بابویه دربردارندهٔ فتاوای علی بن حسین بن بابویه قمی در بیشتر ابواب فقهی است. این اثر ارزشمند توسط عالم بزرگوار، حاج شیخ عبدالرحیم بروجردی، از کتابهای مختلف الشیعة علامه حلی و تألیفات شیخ صدوق گردآوری شده و با پاورقیها و تصحیح عالمانه و دقیق آیتالله شیخ علیپناه اشتهاردی مزین گشته است. علی بن بابویه قمی، پدر شیخ محمد بن علی بن بابویه معروف به شیخ صدوق است و در نزدیکی شهر ری مدفون میباشد. پسر محدث و پدر فقیه و صاحب فتواست و معمولاً از این پدر و پسر بهعنوان «صدوقین» یاد میشود. او یکی از فقهای نامدار و از اصحاب فتوا و اجتهاد به شمار میرفت و در عصر خویش رئیس فقها و محدثین و پیشوای مردم قم بود. شیعیان در امور دینی به او مراجعه میکردند و فتوایش نزد همگان نافذ و محترم بود. در بیان عظمت علمی و منزلت قدس و تقوای او همین بس که فقهای ما در مواردی که حدیثی از اهل بیت عصمت و طهارت (ع) نرسیده باشد و از او فتوایی در آن زمینه وجود داشته باشد، فتاوای او را بهعلت نزدیک بودن به عهد امامت و عصر معصوم (ع)، بهمنزلهٔ حدیث تلقی میکردند و فتوایش را نشانهٔ وجود حدیث در آن زمینه قلمداد مینمودند.
شهید اول در کتاب «ذکری» با این تعبیر بیان فرموده است: «اصحاب ما، دستورالعمل خود را از رسالهٔ علی بن بابویه میگرفتند هنگامی که دسترسی به نص روایت نداشتند، چون اعتماد و اطمینان کاملی به او داشتند.» ابن ندیم، کتابشناس و مورخ معروف، در فهرست خود مینویسد: «ابن بابویه، علی بن موسی قمی، یکی از فقها و از موثقین شیعه میباشد. با خط پسرش ابوجعفر محمد بن علی پشت کتابی خواندم که به یکی اجازه داده بود کتابهای پدرش را روایت کند و تعداد آنها حدود دویست جلد میباشد، ولی او تصریح کرده بود که تألیفات خودم هیجده کتاب است.» او مورد عنایت خاصهٔ حضرت امام زمان واقع شده است و نامهای از سوی آن بزرگوار توسط حسین بن روح نوبختی به وی رسیده است.
