مبنای تعیین کرایه

💡 طبق این عهدنامه، مناطق مورد اختلاف میان دو دولت میان آنها تقسیم شد. اما به دلیل غیر دقیق بودن، انجام این اقدام تا سال ۱۹۱۴ بطول انجامید. به موجب عهدنامهٔ دوم ارزروم دولت ایران پذیرفت که از ادعای خود در رابطه با مناطق غربی زهاب (مندلی، نفتخانه و خانقین) دست برداشته و نیز حاکمیت عثمانی را بر سلیمانیه به رسمیت بشناسد و نسبت به آن ادعایی نداشته باشد. همچنین عثمانی نیز تعهد کرد حق کشتیرانی ایران بر اروندرود را به رسمیت بشناسد. علاوه بر این بنا شد که حدود مرزی دو کشور تعیین شود ولی با وجود برگزاری سه نشست توافقی به عمل نیامد. پس از کش و قوس فراوان و کارشکنی‌های بی پایان عثمانی، در نهایت در سال ۱۹۱۳ پروتکلی راجع به تحدید حدود امضا گردید که مبنای تعیین دقیق مرزها گردید

💡 در سیستم‌های حمل و نقل مدرن، مبنای تعیین کرایه معمولاً بر اساس مسافت طی شده و میزان مصرف سوخت و خدمات اضافی است.

💡 شرکت‌های تاکسی اینترنتی از الگوریتم‌های پیچیده‌ای به عنوان مبنای تعیین کرایه استفاده می‌کنند تا درآمد خود را با شرایط بازار هماهنگ کنند.

💡 تغییر ناگهانی قیمت نفت می‌تواند به طور مستقیم بر مبنای تعیین کرایه در تمام سیستم‌های حمل و نقل عمومی در سراسر جهان اثر بگذارد.