ماتم زا

ماتم زا. [ ت َ ] ( نف مرکب ) ماتم زاینده. آنچه ماتم آرد. سوک بار. غم افزا. اندوه آور. اندوه بار.

ماتم زاینده آنچه ماتم آرد سوک بار

💡 منم که کرده‌‌ام الماس نشئه مرهم را به مرگ عیش سیه‌پوش داغ ماتم را

💡 گه به غم گاه به ماتم گذرد شکر خدای که به هرحال بزودی گذران است امشب

💡 ای کرده شب باز پسین ماتم خویش گِل کرده، زمین ز دیدهٔ پر نم خویش

💡 مجلهٔ کرانگ! «دیگَرسو» را قدرتمندترین بیان فروشانته از دست و پنجه نرم کردنش با احساساتی همچون هراس، سرافکندگی، ماتم‌زدگی و درماندگی دانسته‌است.

💡 هردم این خلوت نثارش غم شود . دل فسرده غرق در ماتم شود

💡 يعنى كسى كه در ماتم سالار شهيدان امام حسين عليه السلام بيتى سرود پس گريست ويا خود را به گريه زد، مر او را بهشت است.