لعنت نامه

لعنت نامه. [ ل َ ن َ م َ / م ِ ] ( اِ مرکب ) نامه متضمن لعن.

نوشته ای که در آن لعن و نفرین نوشته شده باشد.

( اسم ) نامه ای که در آن لعنت مندرج باشد: و لعنت نامه نوشتند و نفرین کردند که بعد ازین خراج نخواهند و از هم کینه دردل ندارند.

💡 محمد بن ابى بكر (فرماندار مصر) گروهى از اهالى مصر از جمله عبدالرحمن بن ملجم رابه عنوان ميهمانان مصر نزد حضرت على عليه السّلام فرستاد، ابن ملجم كه نوشته اىشامل اسامى ميهمانان در دست داشت به خدمت حضرت آمد و آن نامه را به حضرت داد، وقتىحضرت نام عبدالرحمن بن ملجم را ديد فرمود: عبدالرحمن توئى ؟ خدا لعنت كند عبدالرحمنرا! ابن ملجم گفت: بله يا اميرالمؤمنين، به خدا سوگند كه شما را دوست دارم ! حضرتفرمود:

💡 هنگامى كه (زبيرى )(74) كه لعنت خدا براو باد، كشته شد نامه اى از ابومحمد (امامحسن عسكرى، عليه السلام ) به من رسيد، كه در آن آمده بود: (اين جزاى كسى است كهحريم خدا را نگه نداشته و در حق اولياى او گستاخى مى كند. او مى پنداشت كه مرا بهقتل مى رساند. در حالى كه در پى من فرزندى وجود ندارد، اما (ديدى ) خداوند قدرت خودرا چگونه به او نشان داد؟) در پى اين ماجرا درسال 256 ق. فرزندى براى آن حضرت متولد شد كه او را (م ح م د) ناميد.