لاشه دار

واژه «لاشه‌دار» در زبان فارسی به معنای چیزی است که سنگین، وزین و دارای وزن زیاد باشد و معمولاً برای توصیف اشیایی به کار می‌رود که از نظر وزن یا ارزش فیزیکی سنگینی قابل توجهی دارند. این واژه بیشتر در متون قدیمی و ادبی استفاده شده و بیانگر حالتی است که یک جسم یا شیء به دلیل حجم یا تراکم خود سنگین احساس می‌شود. در برخی کاربردها، «لاشه‌دار» می‌تواند به مفهوم گران‌سنگ و باارزش نیز اشاره داشته باشد، به این معنا که چیزی علاوه بر سنگینی فیزیکی، از نظر اهمیت یا ارزش نیز قابل توجه است. این واژه در گذشته برای توصیف اجسام سنگین و محکم به کار می‌رفته و در زبان امروزی کمتر استفاده می‌شود. در متون ادبی، چنین واژگانی برای ایجاد تصویر ذهنی قوی‌تر از سنگینی یا اهمیت یک موضوع به کار می‌روند. بنابراین «لاشه‌دار» به معنای چیزی است که وزن زیاد، سنگینی محسوس و در برخی موارد ارزش و اهمیت قابل توجه دارد.