به معنای «روشن و آشکار بودنِ بطلان» است؛ یعنی چیزی آنقدر واضح باطل یا نادرست است که نیاز به استدلال پیچیده ندارد. در منطق و نوشتار رسمی، برای چیزی به کار میرود که فساد یا نادرستی آن بدیهی و آشکار باشد.
به معنای «روشن و آشکار بودنِ بطلان» است؛ یعنی چیزی آنقدر واضح باطل یا نادرست است که نیاز به استدلال پیچیده ندارد. در منطق و نوشتار رسمی، برای چیزی به کار میرود که فساد یا نادرستی آن بدیهی و آشکار باشد.