لا ضرورت

[ویکی فقه] لا ضرورت، یکی از قیود قضایای موجهه مرکبه، دالّ بر عدم ضرورت مفاد قضیه مقیَّد به آن است.
هنگامی که محمول را به موضوع نسبت می دهیم، اعم از این که موجبه باشد یا سالبه، در نفس الامر مکیَّف به کیفیتی است مثل: ضرورت، امتناع و امکان. این کیفیت را ماده قضیه می نامند. وقتی در قضیه به آن کیفیت تصریح کنند آن کیفیت را "جهت"، و قضیه را "موجهه" می گویند.
توضیح اصطلاح
قید "لا ضرورة" یکی از قیود قضایای موجهه مرکبه، و اشاره به یک قضیه مقدّر می باشد.
اقسام لا ضرورت
لاضرورت، بر دو قسم است: لاضرورت ذاتی، و لاضرورت وصفی.
← لاضرورت ذاتی
...

💡 پرد ز بام تو ناگه ببام خاطر خلق کنی چو بهر ضرورت در قفس را باز

💡 O تنظيم سند، حتّى در معاملات نقدى مفيد است، ولى ضرورت آن به اندازه ى معاملات نسيه نيست. چون در معاملات موعددار، ممكن است طرفهاى معامله ويا شاهدان از دنيا بروند يا فراموش كنند، بنابراين لازم است نوشته هم بشود.

💡 خاقانی از تو دور نه بر اختیار ماند دانی که در بلا به ضرورت توان فتاد

💡 گر جز تو را ستودم بر من مگیر از آنک مردم ضرورتی کند از خنجر آینه

💡 کتاب در یک مقدمه و در دو بخش تالیف شده است. مقدمه کتاب نیز شامل دو فصل است: در فصل اول، به ضرورت زندگی سیاسی انسان تأکید شده است و در فصل دوم، به مسائل مربوط به بقای کشور و پادشاهی و یا زوال ان پرداخته است.

💡 خلاصه اینکه ضرورتی ندارد برای آموزش حتماً وسایلی را از خارج تهیه کرد؛ می توان به آسانی وسایل آموزشی را در خانه درست کرد.