قلعه مهدی خان. [ ق َ ع َ م َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان کمازان شهرستان ملایر. واقع در 26هزارگزی جنوب شهر ملایر و 12هزارگزی جنوب راه شوسه ملایر به اراک. موقع جغرافیائی آن جلگه و هوای آن معتدل مالاریائی است. سکنه آن 422 تن است. آب آن از قنات و رودخانه و محصول آن غلات، حبوبات،و شغل اهالی زراعت و صنایع دستی زنان قالی بافی است.راه مالرو دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5 ).
دهی است از دهستان کمازان شهرستان ملایر واقع در ۲۶ هزار گزی جنوب شهر ملایر و ۱۲ هزار گزی جنوب راه شوسه ملایر به اراک. موقع جغرافیایی آن جلگه و هوای آن معتدل مالاریایی است.
💡 نام کهنو (ج) را به معنای کَهن نو (قنات نو) دانستهاند. قنات اصلی این آبادی، قنات شیخآباد بوده و قنات نو پرآب در کنار قلعه قدیمی که به «کلات» مشهور بوده واقع شده و باعث پیشرفت این آبادی شده؛ کهنوج از دو واژه (کهن) و (نو) (قنات نو) تشکیل شدهاست. در مرکز این شهر قلعه مهدی خان طاهری وجود دارد که هسته اولیه تشکیل این شهرستان بودهاست. در حال حاضر قسمتی از قلعه مهدی خان باقی ماندهاست، و در مجاورت شهرک ولیعصر واقع شدهاست.
💡 در سال ۳۵۷، حبشی برادر عزالدوله که به تحریک اطرافیانش از فرستادن خراج بصره به بغداد سرباز میزد، سر به شورش برداشت و وزیر مأمور به دفع او شد. ابوالفضل عباس وزیر با حیله حبشی را در جنگ شکست داد و او و تمامی افراد خانواده و نزدیکانش را دستگیر و اموال بسیاری از آنان را مصادره کرد. حبشی مدتی در قلعه مهدی، و سپس اهواز و رامهرمز دربند بود؛ اما سرانجام با درخواست رکن الدوله، از زندان آزاد شد و نزد عمو و سپس پسر عمویش عضدالدوله رفت. بختیار نیز پسر هشت ساله خود مرزبان را به جای برادر، امیر بصره کرد.
