قرابت دار
متضادها
نامرتبط، بیگانه، بینسب
لغت نامه دهخدا
قرابت دار. [ ق َب َ ] ( نف مرکب ) دارای نسبت خواه از طرف خون یا از طرف ازدواج. || خویشاوند. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
( صفت ) دارای نسبت ( خواه بسبب خون خواه بسبب ازدواج ) خویشاوند. قرابت داری. خویشاوندی خویشی.