قذ امل

قذامل. [ ق ُ م ِ ] ( ع ص ) فراخ. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). واسع. ( ناظم الاطباء ).

فراخ واسع

💡 دی تو در مدرسه آز بر استاد امل درسها خوانده و دانسته و از بر کرده

💡 تا چند از طپانچه توان سرخ داشتن؟ روی امل که پیش کسان زرد کرده ایم

💡 دامنش پر زر و سیم است که کان امل است دهنش پر می و میوه است که خلد نعم است

💡 ازان به کشت امل همچو خوشه می لرزم که موج آب خبر می دهد ز داس مرا

💡 گوییا طول امل‌های «نظیری» کم شده اندکی در چشم مردم مختصر می‌یابمش

💡 هر خدمت و تشریف که فرمود شهنشاه کم زانکه بود لایق و بیش از امل آمد