قبیله بنى اسد

[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از کتاب فرهنگ عاشورا است
نام طایفه ای که نزدیک کربلا ساکن بودند و فردای عاشورا، پس از رفتن سپاه عمر سعد، عده ای از آنان برای دفن اجساد مطهر شهدای اهل بیت علیهم السلام به کربلا آمدند.
و چون اجساد را نمی شناختند، متحیر بودند. در آن هنگام، حضرت سجاد علیه السلام آمد و پیکر اهل بیت و اصحاب را یک به یک به آنان شناساند و آنان در دفن شهدا، حضرت را یاری کردند و برای خویش، افتخار آفریدند.
در «دایرة المعارف تشیع » آمده است: «بنی اسد، نام تیره ای از قبایل عرب از فرزندان اسد بن خزیمه بن مدرکه... این قبیله توفیق و افتخار دفن پیکر مطهر حضرت سیدالشهداء و انصار آن حضرت را پس از واقعه کربلا در سال 61 ق. داشتند.
جمعی از اصحاب، علما، شعرا و زعمای امامیه از این قبیله برخاسته اند. برخی از همسران پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نیز از همین قبیله بوده اند. این قبیله در سال 19 هجری از بلاد حجاز به عراق رفته، در کوفه و غاضریه از نواحی کربلا سکونت کردند. از قبایل سلحشور عرب محسوب می گردند.
هنگام بنای کوفه، این قبیله محله خاصی را در جنوب مسجد کوفه به خویش اختصاص دادند. در سال 36 هجری در جنگ جمل، با علی علیه السلام بیعت کردند و در کنار آن حضرت جنگیدند. در قیام عاشورا در سال 61 به سه دسته تقسیم شدند: موافق با حضرت و مخالف و بی طرف.
حبیب بن مظاهر، انس بن حرث، مسلم بن عوسجه، قیس بن مسهر، موقع بن ثمامه و عمرو بن خالد صیداوی از سران موافق بودند و حرملة بن کاهل اسدی، قاتل طفل شیرخوار از سران مخالف بود.
گروهی از دسته سوم (بی طرفها) پس از شهادت حسین، زنانشان بر میدان جنگ گذر کرده و اجساد را دیدند و تحت تاثیر قرار گرفتند و به سرزمین خود رفته، مردان را جهت دفن اجساد خبر کردند.

💡 دو نفر ديگر از قبيله بنى اسد كه در مكّه بودند و دراعمال حجّ شركت كرده بودند بعد از آنكه كار حجشان به پايان رسيد، چون قصد نصرتامام حسين را داشتند به سرعت از پشت سر ايشان حركت كردند تا خودشان را برسانند بهقافله اباعبداللّه.

💡 نقل شده زمانى كه متوكل عباسى قبر مطهر امام حسين عليه السلام را تخريب كرد، عربىاز طائفه بنى اسد آمد به كربلا هنگامى كه ديد اثرى از قبر شريف باقى نمانده، مشتمشت خاكها را بر مى داشت و مى بوييد و مى ريخت تا اينكه به قبر شريف آن حضرترسيد، مشتى خاك برداشت و بوييد گفت: خواستند قبر امام حسين عليه السلام را از بينببرند وليكن بوى خوش خاك قبر، بر مرقد مطهر آن حضرت دلالت مى كند.(57)

💡 ((اى دشمن خدا عليه فرمان خليفه توطئه اى ترتيب دادى و دشمن خليفه را از زندانفرار دادى )) و او را سخت تهديد كرد كه بايد او راتحويل دهى. بنى اسد به حمايت از همسر كميت، اجتماع كردند و به حاكم گفتند به اينزن چه كار دارى، توطئه اى در كار بود او در آن قرار گرفت و نفهميد. حاكم هم از اجتماععده اى جوانمرد آگاه، ترسيد و همسر شجاع كميت را آزاد كرد. (218)

💡 عمر پس از ضربت خوردن از (ابولولوه ) شورايى شش نفرى از على عليه السلام،و عثمان از بنى مناف، و عبدالرحمن و سعد از بنى زهره، و زبير از بنى اسد، طلحه بنعبدالله از بنى تيم، تعيين كرد و دستور داد عبدالله بن عمر براى حكميت بين آنها در جمعآنان حاضر باشد.

💡 پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم در نخستين روز ماه محرم -سال چهارم هجرى (كه 35 ماه از هجرت آن حضرت گذشته بود)، ابوسلمه را بهفرماندهى سپاه يكصد و پنجاه نفرى مسلمانان منصوب كرد و با دستورهاى لازن آنان راروانه محل سكونت قبيله بنى اسد نمود.