فقیه سبزواری سید محمدجواد

[ویکی نور] آیت الله حاج سید محمدجواد فقیه سبزواری (1309-1384ش)، از مجتهدان، مدرسّان و فقیهان پر تلاش و اثر گذار حوزه علمیه مشهد در اواخر قرن چهاردهم و اوائل قرن پانزدهم هجری قمری؛ و سومین فرزند روحانی آیت الله حاج میرزا حسین فقیه سبزواری(1309-1386ق) و نوه آیت الله میرزا موسی حسینی معروف به مجتهد سبزواری (1265 – 1337ق) است.
او متولد روز جمعه بیست و هفتم ربـیع الاول 1349قمری در مشهد مقدس می باشد.
دوره ابتدایی را در مدرسه محمدیه سعادت؛ و دروس مقدماتی حوزوی شامل جامع المقدمات، سیوطی، مغنی، مطوّل و سایر کتب ادبیّات عرب را در طول پنج سال اقامت در مدرسه نوّاب فرا گرفتند.
پس از پایان دوره مقدماتی دروس حوزوی، و با توجه به افزایش قیل و قال های درس و بحث در مدرسه نواب، به مدرسه بالاسر نقل مکان کرده؛ در حجره ای مجاور حرم رضوی (که اکنون بصورت رواقی درآمده)، سکنی گزیدند و از این خلوت و فرصت روحانی، برای تحصیل و مطالعه، ضمن بهره گیری از تشعشع انوار عنایت حضرت ثامن الحجج علیه السلام، نهایت استفاده را کردند؛ و برای رفع هر نوع ابهام، هر درس را دو بار خواندند و تقریر کردند.
ادبیات عرب را نزد استاد محمدتقی ادیب نیشابوری (مشهور به ادیب دوم متخلّص به راموز)، شرح لمعه،  قوانیـن و معالم الأصول را نزد آیت الله میرزا احمد مدرس یزدی، رسائل و مکاسب و کفایه را نزد آیت الله هاشم قزوینی و فلسفه را نزد شیخ محمدرضا کلباسی از اساتید بلند پایه حوزه علمیه مشهد مقدس آموخت.
هم چنین، در محضر بزرگان دیگری، نظیر آیت الله حاج شیـخ کاظم دامغـانی، آیت الله حاج شیخ مهدی آشتیانی، حـاج شیخ محمد استاد و حاج محمد رئیسی قوچانی، زانو زد، گوش جان سپرد تا خود به مرتبه استادی رسید.