مرحوم آیتالله سید جواد مصطفوی، از زُهدای معاصر و عالمان برجسته حوزه علمیه مشهد مقدس، در سال ۱۴۱۰ هجری قمری دار فانی را وداع گفت. ایشان در خانوادهای روحانی و علمپرور در مشهد رشد و پرورش یافت؛ فضایی که به گفته منابع، نور علم و تقوا در آن از درخشش ویژهای برخوردار بود. پدر ایشان نیز از اهل علم و فضل بود و این بستر خانوادگی، زمینهساز مسیر علمی و معنوی سید جواد گردید. پس از اتمام مراحل مقدماتی تحصیلات حوزوی، ایشان وارد مراحل عالیتر علوم دینی شد و در مسیر کسب مراتب علمی گام نهاد.
دوران تحصیل سید جواد مصطفوی در حوزه علمیه مشهد، با اساتید و شخصیتهای بزرگ آن دیار همزمان بود. از جمله نکات قابل ذکر در سوابق تحصیلی ایشان، هممباحثگی با مرحوم شیخ غلامرضا طبسی است. شیخ غلامرضا طبسی به شجاعت مثالزدنی و توانایی بالای سخنوری شهرت داشت و در دوران خفقان رژیم پهلوی، علناً و با دلیری تمام به انتقاد از سیاستهای آن حکومت میپرداخت. این ارتباط علمی و اخلاقی در دوران طلبگی، نشاندهنده عمق تعهد و فضای فکری حاکم بر محافل علمی آن روزگار در مشهد است. پس از اتمام تحصیلات رسمی، ایشان در مدرسه «نو» مشهد به تدریس علوم دینی مشغول شدند.
پس از تثبیت جایگاه علمی، زندگی شخصی و اجتماعی سید جواد مصطفوی بر پایه همان اصول دینی شکل گرفت. ایشان با بانویی از تبار روحانیت ازدواج کردند که این پیوند نیز بر غنای معنوی خانواده افزود؛ چه آنکه برادران همسر ایشان، از وعاظ و نخبگان مذهبی خراسان، از جمله سیدالعراقین و اشرفالواعظین، بودند. وظایف روحانی ایشان شامل اقامه نماز جماعت برای مردم، ارشاد جامعه، پاسخگویی دقیق به مسائل شرعی و رسیدگی به امور مستمندان بود؛ اموری که نشان از تعهد عملی ایشان به مسئولیتهای اجتماعی خود دارد.
