«فضل طبرسی» یکی از شخصیتهای علمی و دینی قرن یازدهم هجری است که در منابع تراجم و رجال از او به عنوان فقیه و مفتی شافعیان مکه یاد شده است. او در محیط علمی و مذهبی حجاز فعالیت داشته و در میان عالمان آن دوره جایگاه فقهی و افتایی داشته است. بر اساس گزارشهای تاریخی، وی در فقه مذهب شافعی صاحب نظر بوده و در امور شرعی به عنوان مرجع فتوا شناخته میشده است. علاوه بر فعالیتهای فقهی، از او به عنوان فردی ادیب نیز یاد شده که در حوزه ادب عربی طبع شعری داشته است. همچنین در منابع آمده است که وی اثری در زمینه علم عروض تألیف کرده که نشاندهنده تسلط او بر وزن و ساختار شعر عربی است. این موضوع بیانگر آن است که او تنها یک فقیه نبوده، بلکه در علوم ادبی نیز مهارت داشته است. فضل طبرسی در محیط علمی مکه زیسته و در فضای علمی آن شهر نقش آموزشی و افتایی ایفا کرده است. سال وفات او در منابع تاریخی ۱۰۸۴ هجری قمری ذکر شده است. آثار و فعالیتهای او بیشتر در چارچوب علوم دینی و ادبی زمان خود باقی مانده است. به طور کلی، فضل طبرسی فقیهی شافعی، مفتی مکه و ادیبی آشنا با علم عروض در قرن یازدهم هجری بوده است.
فضل طبرسی
لغت نامه دهخدا
فضل طبرسی. [ ف َ ل ِ طَ ب َ ] ( اِخ ) وی در قرن یازدهم هجری مفتی شافعیان مکه بود. او را شعر است و کتابی در عروض و به سال 1084 هَ. ق. درگذشته است. ( از الاعلام زرکلی ).