فسق فرعون

💡 مسعودى مى گويد: چون ظلم و ستم يزيد و كارگزاران و عمالش همه مسلمانان را به ستوه آورد و ستمش از حد بگذشت و فسق و فجورش با كشتن پسر دختر پيغمبر خدا (ص ) و يارانش، و شرابخوارگيش آشكار و معلوم همگان گرديد، و رفتار فرعونى در پيش گرفت، بلكه فرعون از او در حق رعيتش از خاص و عام و دادگرتر و باانصافتر مى نمود، (275) ابن زبير تن به زير بار بيعتش نداد و او را سكير و خمير (هميشه مست و خمار) ناميد و در نامه اى به مردم مدينه زبان به بدگويى از او بگشود و فسق و فجورش را بر شمرد و ايشان را براى جنگ با او به يارى خود فرا خواند.(276)

💡 زيرا آيه مورد بحث از مردمى خبر مى دهد كه بعد از ارث بردن زمين، اجتماعى صالحتشكيل دادند و قوم بنى اسرائيل بعد از نجاتشان از فرعون و لشگرش، هرگز از كفر ونفاق و فسق خالص نگشتند، و مصداق (الّذين آمنوا و عملوا الصالحات ) نشدند، و بهنص قرآن كريم در آياتى بسيار هرگز و در هيچ دوره اى چنين روزى به خود نديدند، وبا اينكه اجتماع ايشان همواره از كفار و منافقين و صالحان و طالحانمتشكل مى شده، ديگر معنا ندارد كه استخلاف ايشان رامثل بزند براى استخلاف (الّذين آمنوا و عملوا الصالحات ).

💡 در متون مذهبی و تاریخی، فسق فرعون به عنوان نمادی از طغیان و سرکشی بی‌حد و مرز علیه دستورات الهی و عدالت اجتماعی در دوران باستان یاد می‌شود.

💡 بسیاری از مفسران معتقدند که فسق فرعون تنها یک عمل ساده نبود، بلکه یک نظام حکومتی فاسد بود که توده‌های مردم را به ستمداری و بی‌عدالتی واداشت.

💡 مطالعه تاریخ ادیان نشان می‌دهد که فسق فرعون ریشه در غرور و خودبزرگ‌بینی داشت که در نهایت منجر به سقوط حتمی و نابودی کامل حکومت او شد.