غنای گونه ای

{species richness} [مهندسی منابع طبیعی- محیط زیست و جنگل] تعداد گونه های موجود در یک اجتماع یا زیست بوم یا منظر یا ناحیه

غنای گونه ای ( به انگلیسی: Species richness ) تعداد گونه های مختلف است که در یک جامعه بوم شناختی، چشم انداز یا منطقه نشان داده می شود. غنای گونه ای صرفاً شمارش گونه ها است و فراوانی گونه ها یا پراکندگی نسبی فراوانی آنها را در نظر نمی گیرد. غنای گونه ای گاهی مترادف با تنوع گونه ای در نظر گرفته می شود، اما تنوع گونه ای اندازه گیری رسمی هم غنای گونه ای و هم یکنواختی گونه ها را در نظر می گیرد.

💡 در حال حاضر پارک ملی خبر دارای ۳۴ گونهٔ پستاندار متعلق به ۱۴ خانواده و ۶ راسته، ۷ گونهٔ پرندهٔ مهاجر، ۸۵ گونهٔ پرندهٔ بومی و ۳۱ گونهٔ خزنده است که نشان از غنای گونه‌ای منطقه دارد. پارک ملی خبر و پناهگاه حیات وحش روچون ضمن برخورداری از تنوع گونه‌ای بالا، گونه‌های حمایت شده و با ارزشی چون پلنگ، جبیر، کاراکال، روباه شنی، هوبره، عقاب طلایی و… را در خود حفظ می‌کند (. مهمترین گونه‌های بارز منطقه را قوچ و میش، کل و بز، جبیر و پلنگ تشکیل می‌دهد.

💡 زیست‌توده باقیمانده خشکه‌دارها استرس مزاحم را کاهش می‌دهد و تکثیر سریع حیات جدید را فراهم می‌کند برای نمونه، بانک‌های بذر و بافت گیاهی زنده باعث ایجاد پوشش متراکم چمن، علف‌های فراوان و درختچه‌ها می‌شود، به‌ویژه تثبیت کننده‌های نیتروژن (مانند گونه‌های Ceanothus spp).) و همکاران همزیستی قارچ‌ریشه (مانند گونه‌های Manzanita) که رشد مخروطیان را تسهیل می‌کنند. مخروط‌های بسته مانند سکویاهای غول‌پیکر نیز در این جنگل‌ها خوب عمل می‌کنند. سایر گیاهانی که می‌توانند به‌وفور در سوختگی‌ها مستعمره شوند، مانند درختان سوزنی برگ و بید علفی آذرین، از طریق باد یا بذرهای پراکنده حیوانی می‌رسند. غنای گونه‌های گیاهی جنگل‌های خشکه‌دار می‌تواند بسیار بیشتر از جنگل‌های نسوخته باشد.