غصب در فقه

[ویکی فقه] غصب، به زور و ستم گرفتن مال دیگری را گویند.
غصب در لغت به معنای گرفتن چیزی از روی ستم است.
در اصطلاح
کلمات فقها در تعریف غصب مختلف است. مشهور آن را به تحت سلطه در آوردن مال دیگری از روی ستم تعریف کرده اند.
تعریفی دیگر
برخی در تعریف آن به جای مال، واژه حق را به کار برده و گفته اند: در موارد دست یازی به حق دیگری از روی ستم، مانند تحجیر، نیز غصب تحقق می یابد؛ با آن که در این گونه موارد، آنچه تحت سلطه در آمده، مال نیست؛ بلکه حق دیگری است. و نیز غصب با گرفتن آنچه که به دلیل ناچیز بودن، نزد عرف مالیت ندارد، مانند یک دانه گندم، تحقق می یابد؛ در حالی که تعریف مشهور شامل آن نمی شود؛ اما مصداق حق است. بنابراین، واژه حق اعم از واژه مال است.
تعریفی دیگر
...

💡 کاهی که از جهان ببرد کهربا به غصب در عهد عدل تست ز عدلت جواب خواه

💡 بر آنان و اخلاف تاريخى شان روشن و محرز بوده و مى باشد كه چنان خروشى در سياهترين دوره سكوت و سازش و سركوب اموى، نمى توانسته ريشه در عقايد حاصله ازكودتاى سقيفه و فلسفه سياسى آن داشته باشد! چرا كه اصولا رژيم اموى، خودمحصول و نتيجه منطقى كودتاى سقيفه است و بر (زيد) و اصحاب او نيز روشن بودهكه بنيانگذار فلسفه سياسى غصب در تاريخ اسلام (ابوبكر بن ابى قحافه ) وباند او بوده اند.