غزل دان

غزل دان. [ غ َ ] ( اِ مرکب ) سبدی که زنان در آن رشته را نگهدارند بر وقت دوختن. ( آنندراج ).

( اسم ) سبدی که زنان در آن رشته را به وقت دوختن نگاهدارند.

💡 گفتم چو حدیث زلف و خال تو رود دانی که بگفتن غزل نیکویم

💡 غزل سرای، بذله خوان، کنایه گوی طعنه ران ادای فهم و نکته دان، بت کرشمه کار بین

💡 این جواب آن غزل صائب که ملا گفته است عاشقی دانی چه باشد، جان و دل پرداختن

💡 صائب این آن غزل منصف وقت است که گفت گرنه آیینه شوی، آینه دان کن خود را