لغت نامه دهخدا
غبن خوردن. [ غ َ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) افسوس خوردن. فسوس خوردن. حسرت بردن:
چون فلک با تو نسازد با دگر کس گو مساز
گر خوری غبنی از آن خود خور، آن ِ کس مخور.خاقانی.
غبن خوردن
فرهنگ فارسی
( مصدر ) افسوی خوردن حسرت بردن.
جمله سازی با غبن خوردن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از غبن و غصّه خوردن و ناچاره دم زدن دیوانه میشود دل و خون میشود جگر
