علم الدین اندلس
لغت نامه دهخدا
علم الدین اندلسی. [ ع َ ل َ مُدْ دی ن ِاَ دُ ل ُ ] ( اِخ ) قاسم بن احمدبن موفق، مکنی به ابومحمد و ملقب به نجم الدین. وی از ائمه نحو و علوم عربی و فقه و اصول و منطق و فلسفه است، بخصوص در علم تجوید و قرائت دستی توانا داشت. یاقوت حموی در سال 618هَ. ق. در حلب با وی ملاقات کرد و از او استفاده های علمی بسیار برد. ولادت او در 561 است اما سال وفاتش معلوم نیست. از تألیفات اوست: 1- شرح قصیده شاطبی.2- شرح المفصل، در ده جلد. 3- شرح مقدمه جزولی. ( از ریحانة الادب ج 3 ص 116 از معجم الادباء ج 16 ص 234 ).
جمله سازی با علم الدین اندلس
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ساغر لاله بشکستند خرد شاعر شعبان علم الدین بمرد
💡 در روز شنبه ۲۳ آوریل ۲۰۱۶، جرج کلونی به همراه همسرش امل علم الدین به ارمنستان سفر کرد تا در مراسم یکصد و یکمین سالگرد نسلکشی ارمنیها به دست دولت ترکان عثمانی شرکت نماید. کلونی در بدو ورودش به ارمنستان طی سخنانی نسلکشی ارمنیها را بخشی از تاریخ ارمنستان و به تبع آن بخشی از تاریخ دنیا دانست. وی گفت: «این تنها درد یک ملت نیست.»
💡 پژوهشگران در کتابخانههای قدیمی، به دنبال یافتن نسخههای خطی مربوط به علم الدین اندلس برای درک بهتر میراث علمی این منطقه هستند.
💡 مطالعه آثار منتشر شده از علم الدین اندلس نشان میدهد که چگونه اندلس مرکز اصلی تبادل دانش میان شرق و غرب در قرون وسطی بود.
💡 بسیاری از محققان حوزه تاریخ اسلام، تلاش میکنند تا تاثیرات عمیق علم الدین اندلس را بر شکوفایی تمدنهای بعدی در اروپا بررسی کنند.