علقه مضغه

(عَ لَ قِ. مِ غَ ) [ ع. ] ۱ - (اِ. ) خون بسته شده. ۲ - (ص. ) در فارسی، شخص پست و حقیری که خودنمایی می کند.

خون بسته شده.
در فارسی؛ شخص پست و حقیری که خودنمایی می‌کند.

💡 در اخبار متعدد معتبره رسيد كه نطفه در رحم چهل روز مى ماند، آنگاه علقه مى شود تاچهل روز. آنگاه مضغه مى شود تا چهل روز، فرمودند: (هر گاه كسى خواسته كه دعا كندبراى زن حامله كه خداوند بگرداند آنچه در شكم اوست نرينه كه اجزا و اعضايش تمامباشد، پس دعا كند در اين مدّت چهار ماه.) و از اين اخبار ظاهر مى شود كه استعداد ماده ازبراى افاضه صورتى جسمانى يا نفسانى درچهل روز مى شود.

💡 و كلمه (ابتلاء) كه جمله (نبتليه ) از آن مشتق است، به معناىنقل چيزى از حالى به حالى و طورى به طور ديگر است، مثلا طلا را در بوته ابتلا مىكنند، تا ذوب شود و به شكلى كه مى خواهند در آيد، و خداى تعالى انسان را ابتلا مىكند، يعنى از نطفه خلقش مى كند، و سپس آن نطفه را علقه و علقه را مضغه مى كند، تاآخر اطوارى كه يكى پس از ديگرى به او مى دهد، تا در آخر خلقتى ديگرش مى كند.

💡 يكى از آن جهات، اين استبعاد است كه خاك برگردد و انسانى تمام عيار شود، از اينشبهه جوابى داده شده كه مگر قبلا كه زنده بود از چه خلق شده بود؟، و مگر غير اينبود كه مواد زمينى بصورت منى و نطفه درآمده سپس علقه شده سپس مضغه گشته و سپس ‍بصورت بدن انسانى تمام عيار درآمده است ؟!

💡 و حاصل معنا اين است كه: زمين در روياندن گياهان و رشد دادن آنها، اثرى دارد نظير اثررحم در روياندن فرزند كه آن را از خاك گرفته به صورت نطفه، و سپس علقه،آنگاه مضغه، آنگاه انسانى زنده در مى آورد.