لغت نامه دهخدا
عشوه خیز. [ ع ِش ْ وَ / وِ ]( نف مرکب ) عشوه خیزنده. فریب ده. پرفریب:
عیب جز این نیستمان که ما نه چو ایشان
بدکنش و عشوه خیز و زشت مقالیم.ناصرخسرو.
عشوه خیز
فرهنگ معین
( ~. ) [ ع - فا. ] (ص فا. ) فریبکار.
فرهنگ فارسی
عشوه خیزنده فریب ده
ویکی واژه
فریبکار.
جمله سازی با عشوه خیز
💡 پیش تو سرو و لاله را جلوهٔ نازکی رسد خیز و به عشوه حلقه کن بر گل تر کلاله را
