لغت نامه دهخدا
تباه روز. [ ت َ ] ( ص مرکب ) تیره روز. بدبخت. کسی که روزگارش تباه باشد. رجوع به تباه شود.
تباه روز
فرهنگ فارسی
( صفت ) کسی که روزگارش تباه باشد تیره روز.
جمله سازی با تباه روز
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 شد مهر چاشتگاه چو شمع سحر تباه روز هزار سوخته کوکب سیاه شد
💡 حال تو از خال سیاهان تباه روز تو از مشک عذاران سیاه
