عدم قطعیت تصادفی

💡 (این در تضاد با نظریه انتخاب اجتماعی است که به مشکل استنتاج ترجیحات گروهی از ترجیحات فردی می پردازد.) لئونارد جیمی ساوج، آماردان، در اوایل دهه 1950 چارچوب بدیهی دیگری را برای تجزیه و تحلیل تصمیم ایجاد کرد و تئوری مطلوبیت مورد انتظار به دست آمده یک مبنای بدیهی کامل برای تصمیم گیری در شرایط عدم قطعیت فراهم می کند.

💡 کورزویل پیش‌می‌بیند که تکینگی حدود ۲۰۴۵ رخ می‌دهد در حالی که وینج تاریخی قبل از ۲۰۳۰ پیش‌می‌بیند. در اجلاس تکینگی سال ۲۰۱۲، استوارت آرمسترانگ مطالعه‌ای روی پیش‌بینی‌های کارشناسان هوش مصنوعی انجام داد و به طیف گسترده‌ای از پیش‌بینی‌ها رسید که میانه‌شان سال ۲۰۴۰ بود. عدم قطعیت زیادی در این بیش‌بینی‌ها وجود دارد به طوری که آرمسترانگ در سال ۲۰۱۲ احتمال وقوع تکینگی بین ۵ تا ۱۰۰ سال آینده را ۸۰ درصد دانست.

💡 در آزمایش‌های فیزیکی، عدم قطعیت تصادفی به دلیل نوسانات ناگهانی در محیط یا خطاهای غیرقابل پیش‌بینی در تجهیزات اندازه‌گیری رخ می‌دهد.

💡 برای کاهش اثر عدم قطعیت تصادفی بر نتایج تحقیق، دانشمندان معمولاً تعداد دفعات تکرار آزمایش را به شدت افزایش می‌دهند.

💡 در تحلیل‌های آماری، عدم قطعیت تصادفی با استفاده از توزیع‌های احتمالی مدل‌سازی می‌شود تا دقت نتایج نهایی در بازه مشخصی قرار گیرد.