صبوح خوار
لغت نامه دهخدا
صبوح خوار. [ ص َ خوا / خا ] ( نف مرکب ) خورنده صبوح. آنکه صبوحی خورد:
نوشین چو دم صبوح خواران
مشکین چو دهان روزه داران.خاقانی.رجوع به صبوح شود.
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه صبوحی خورد.
خورنده صبوح
جمله سازی با صبوح خوار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 باده رندآسا خوریم اندر صبوح پیل رند باده خوار اندر کشیم
