لغت نامه دهخدا
صبحک ا. [ ص َب ْ ب َ ح َ کَل ْ لاه ]( ع جمله فعلیه دعایی ) مخفف صبحک اﷲ بالخیر است و آن تحیت بامداد است یعنی روز به تو خوش:
بلبل کردش سجود گفت که نعم الصباح
خودبخودی بازداد صبحک اﷲ جواب.خاقانی.صبحک اﷲ صباح ای دبیر
چون قلم از دست شدم، دست گیر.نظامی.رجوع به صباح الخیر و صبحک اﷲ بالخیر و صبحکم اﷲ بالخیر شود.
