صاحب جواهر محمدحسن

دانشنامه اسلامی

[ویکی نور] محمدحسن صاحب جواهر در سال 1200ق در خانه شیخ محمد باقر نجفی به دنیا آمد.
از نظر پدری، نسب او به یک خاندان علم و فضیلت از کشور ایران می رسد، و از طرف مادر به عالم بزرگوار، شیخ ابوالحسن فتونی می رسد که در (عذارات) اطراف حله قرار داشت.
زمانی شیخ عبدالرحیم شریف کبیر - جد سوم محمدحسن - از اصفهان راهی نجف اشرف شد و در آن شهر مقدس رحل اقامت افکند تا از محضر عالمان بزرگ کسب فیض کند. وی سرانجام از فقیهان وارسته و فاضل گردید. دو پسر دانشمند به نامهای آقا محمد کبیر و آقا محمد صغیر - جد دوم محمدحسن، (مؤلف کتاب الاقتباس و التضمین در عقاید) از او به یادگار ماندند. شیخ عبدالرحیم، فرزند آقا محمد صغیر و جد محمدحسن فرزانه ای است که به نیکی از او یاد کرده اند.
در حقیقت محمدحسن دوران کودکی و نوجوانی را در دامان خاندان علم و فضیلت سپری کرد.
هنوز کودکی بیش نبود و تازه خواندن و نوشتن را فراگرفته بود که وارد حوزه علمیه نجف اشرف شد. دروس مقدمات و سطح را بسرعت نزد سید حسین شقرایی عاملی (متوفی 1230 ق) و شیخ قاسم آل محیی الدین (متوفی 1238 ق) و شیخ حسن (متوفی 1250 ق) گذراند و در نوجوانی به درس خارج فقه و اصول راه یافت.

جمله سازی با صاحب جواهر محمدحسن

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 شيخ حبيب الله مجتهد املشى در سال 1263 ق. وارد نجف شد و در حلقه ى شاگردان فقيهكبير شيخ محمد حسن نجفى (صاحب جواهر) به كامجويى نشست. او تاسال 1266 ق. كه سال وفات صاحب جواهر بود از كلاسش بهره برد و از آن فقيهنامور اجازه ى اجتهاد دريافت داشت.(1204)

💡 و در شرح آن صاحب جواهر قدّس سرّه دعوى اجماع فرموده اعمّ ازحال اختيار و اضطرار؛(319) يعنى حتى درحال اضطرار و نبود مجتهد، ولايت قضاوت به غير فقيهمنتقل نخواهد شد و راه ديگرى بايد پيمود كه در قاضى اضطرارى بيان خواهيم كرد.

💡 حاجی کارخانه: پدر منیژه، صاحب جواهر فروشی. با مرگ زنش، با مهری که پسر کوچک و منصور را دارد ازدواج می‌کند. مدام در حال کل کل با منیژه است. عطا را که هشت بار به خواستگاری منیژه آمده، رد می‌کند و وقتی می‌فهمد از جواهر فروشی اش سرقت شده، سکته می‌کند.

💡 عبدالحسین جواهر فقیه، شاعر و ادیب شیعه در سدهٔ چهاردهم هجری است. وی فرزند شیخ عبدعلی و نوهٔ محمدحسن نجفی صاحب جواهر و پدر محمدمهدی جواهری است. در سال ۱۲۸۱ ه‍.ق در نجف متولد شد. مقدمات و فقه و اصول را نزد آقارضا همدانی، محمدطه نجفی و آخوند خراسانی گذراند و سپس تدریس فقه را آغاز کرد. در سال ۱۳۳۵ ه‍.ق در نجف درگذشت.