شیخ فرید بکری
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] بَکَّری (بهکری)، شیخ فرید، دیوانی و تذکره نویس دربار بابریان بود.
فرزند شیخ معروف «صدر» بهکر بود و در همان جا زاده شد. منابع به تاریخ تولد و مرگش اشاره ای نکرده اند و آگاهی ما درباره او مختصر و بیش تر برگرفته از تنها اثر باقی مانده وی، ذخیرة الخوانین، است. شیخ فرید نزد میرابوالقاسم نمکین عروض، خطاطی و فن کتابت و نزد ملامحمد تتوی علم کلام آموخت. ز دیگر استادانش از ملامصطفی جونپوری نام برده است. او افزون بر زبان هندی ـ سندی که زبان مادریش بود، در زبان فارسی مهارت داشت و عربی و پشتو نیز می دانست.
← شیخ فرید در سلطنت بابریان
(۱) ظهورالدین احمد، پاکستان مین فارسی ادب کی تاریخ، ج ۲، لاهور ۱۹۷۴. (۲) فریدبن معروف بکری، ذخیرة الخوانین، چاپ معین الحق، کراچی ۱۹۶۱ـ۱۹۷۴. (۳) احمد منزوی، فهرست مشترک نسخه های خطی فارسی پاکستان، اسلام آباد ۱۳۶۲ـ۱۳۷۰ش. (۴) نظام الدین احمد هروی، طبقات اکبری، ج ۲، کلکته ۱۹۳۱.
جمله سازی با شیخ فرید بکری
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بوسعید ار چه بود شیخ فرید گر بدیدی ورا شدیش مرید
💡 باشد از روی نقش و نام مرید بود از روی جان چو شیخ فرید
💡 شیخ فرید بکری از آن دسته عالمان است که با فعالیت‌های مستمر خود در مجالس علمی، به گسترش دانش و آگاهی در میان مردم کمک کرده است.
💡 نوشته‌ها و رساله‌های شیخ فرید بکری در میان محافل علمی و مذهبی بسیار مورد توجه قرار گرفته و به عنوان منابع معتبر شناخته می‌شوند.
💡 حضور فعال شیخ فرید بکری در فعالیت‌های اجتماعی و مذهبی، باعث شده است تا جایگاه وی نزد بسیاری از پیروان و شاگردان او تثبیت شود.
