شیخ حسنعلی تهرانی

[ویکی اهل البیت] حاج حسنعلی تهرانی فرزند حاج محمود تبریزی یکی از اساتید بزرگ و اعلام مشهور مشهد رضوی در اوایل قرن چهاردهم هجری است. تهرانی دانشمندی الهی، فقیهی ربانی، سالکی خدائی، در جمله بندگان شایسته و صالح خداوند متعال محسوب بود. تهرانی زادگاهش تهران بوده و به جوانی پس از طی مقدمات علوم عازم نجف اشرف گردید. و مدتها از حضور علامه نهاوندی استفاده نمود و سپس سالها در سامرا از کرسی درس میرزای بزرگ برخوردار بود و خود به مقام استادی رسید.
تهرانی در زمان حیات استاد خود به سلک فضلای مدرسین و ائمه متقین قرار گرفت. تهرانی تقریرات درسی استاد را در فقه و اصول به رشته تحریر برد و دو سالی پس از فوت میرزا در جمله مدرسین عتبات بود، اما در سال 1314 از سامرا و نجف عازم تهران گردید و مورد اکرام و احترام مردم خداجو قرار گرفت. تهرانی به علت رکون امرا و شاهان قاجار به او ناراحت بود و عاقبت زادگاه خویش را به قصد مشهد علی بن موسی الرضا برای همیشه ترک نمود. معظم له در مشهد سالیان متمادی در رأس علمای پارسا و مدرسین بزرگ فقه و اصول قرار داشت. تهرانی از ائمه جماعت مخلص مسجد گوهر شاد بود و به جهت کثرت تقوی و کمال و زهد و اخلاص صاحب کراماتی باهر گردید. تهرانی به سبب عشق و علاقه وافر به اولیاء و پیمودن راه و رسم بندگی خدا از مقربان درگاه رضوی بود و عجایبی از او گرفت. ولی سرانجام این عالم ربانی در نیمه رمضان 1325 به دیار عشاق پیوست، و فرزند عالم او حجة الاسلام شیخ محمد رضا (پدر مروارید مشهد) وارث علوم پدر گشت. این بیت علم و تقوی در زهد و اخلاص مشار با لبنان در بین شیعیانند.

💡 پدر شیخ حسنعلی بنام ملّا علی‌اکبر —به واسطه ارادتی که به محمد صادق داشت و به مدت ۲۲ سال در محضرش بود— پسرش شیخ حسنعلی را از سن ۷ تا ۱۱ سالگی به وی سپرد، تا زیر نظر او تربیت شود. حاج محمد صادق در اواخر سلطنت فتحعلی شاه قاجار زندگی می‌کرد و در اوایل جوانی در شهر اصفهان به کار رنگرزی اشتغال داشت. عادت او در جوانی این بود که با وجود ناامنی حاکم به شهر، هر روز عصر با شاگردان برای تفریح از شهر اصفهان خارج می‌شد. استاد وی بابا رستم بختیاری از مشایخ چشتیه بود. مزار وی در تکیه مادرشاهزاده در تخت فولاد اصفهان واقع شده‌است.

💡 محمدصادق تخت فولادی ناموَر به قدوه السالکین از دراویش و عرفای قرن سیزدهم و استاد شیخ حسنعلی نخودکی بود.