شمشاد بوی
لغت نامه دهخدا
شمشادبوی. [ ش َ / ش ِ ] ( ص مرکب ) که بوی و عطر مرزنجوش دارد. شمشاد که امروز ما می شناسیم بوی ندارد؛ ولی مرزنجوش یکی از ریاحین است،یعنی اسپرمها و معطر است که از اینجا می توان حدس زدکه شمشاد همانگونه که بعضی نوشته اند دو معنی دارد: شمشاد معروف و مرزنجوش. و در شعر زینبی نیز در مصراع دوم کلمه شمشاد باشد نه شمشار و اینکه شعرا موی خوبان را به شمشاد تشبیه می کنند از همین معنی مرزنگوش است شاید به تقلید عرب. ( یادداشت مؤلف ):
دِرْع بُش آتش جبین گنبدسُرین آهن کَتِف
مُشک دم عنبرنفس گلبوی خوی شمشادبوی.منوچهری.
فرهنگ فارسی
که بوی و عطر مرزنجوش دارد
جمله سازی با شمشاد بوی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 جوشن شمشاد لاله بوی چه بندی صدره نسرین کامکار چه شوئی
💡 نوبهار آمد و از بوی خوش باد ربیع تهنیت باد به سرو و گل و شمشاد آمد
💡 با رنگ لاله و قدّ شمشاد و بوی گل ای نوبهار حُسن، بهار که بوده‌ای؟
💡 گر نبردی ز سر گیسوی مشکین تو بوی محنت آن همه غم از چه کشیدی شمشاد
💡 گر نه شمشاد گل اندام من از باغ گذشت چون صبا همدم بوی گل و شمشاد آمد
