شرع پذیر
واژه «شرع‌پذیر» در زبان فارسی ترکیبی است از «شرع» به معنای قوانین و احکام دینی اسلام و «پذیر» به معنای قابل قبول یا قابل پذیرش بودن، و در مجموع به چیزی گفته می‌شود که از نظر شرع و احکام دینی مورد تأیید و قابل قبول باشد. این واژه برای توصیف اعمال، گفتار، رفتار یا اموری به کار می‌رود که با قوانین دینی سازگار هستند و از دیدگاه شرع اسلام مجاز و روا شمرده می‌شوند. بنابراین وقتی گفته می‌شود چیزی «شرع‌پذیر» است، منظور این است که آن عمل یا موضوع از نظر دینی اشکال ندارد و مورد پذیرش شریعت قرار می‌گیرد. در متون قدیمی فارسی و به‌ویژه در اشعار و نوشته‌های ادبی، این واژه برای بیان حلال بودن یا مشروع بودن یک عمل در برابر امور نامشروع به کار رفته است. مفهوم آن ارتباط مستقیم با احکام فقهی دارد و نشان‌دهنده انطباق یک رفتار با معیارهای دینی است. به عنوان مثال، اگر عملی مطابق اصول شرعی باشد، آن عمل شرع‌پذیر محسوب می‌شود و اگر مخالف آن باشد، غیرشرع‌پذیر یا نامشروع خواهد بود. این واژه بیشتر در متون ادبی و فقهی قدیم دیده می‌شود و امروزه کمتر در گفتار روزمره استفاده می‌گردد، اما معنای آن همچنان در مباحث دینی و حقوقی قابل فهم و کاربردی است. به طور کلی، این واژه به این معناست که یک عمل یا موضوع تا چه اندازه با دستورها و قوانین دینی اسلام سازگار است و مشخص می‌کند که آیا آن کار از نظر دین قابل قبول و مورد تأیید است یا در چارچوب احکام شرعی پذیرفته نمی‌شود.
مترادف‌ها
مشروع، قانونی، جایز
متضادها
غیرشرعی، باطل، حرام
لغت نامه دهخدا
شرع پذیر. [ ش َ پ َ ] ( ن مف مرکب ) مقبول و پذیرفته شریعت. که در شرع روا باشد و پذیرفته آید. مشروع:
خر آزادکرده را قربان
نکنم زآنکه نیست شرع پذیر.سوزنی.
جمله سازی با شرع پذیر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 حکومت‌های باستانی در بسیاری از دوران‌ها، برای کسب مشروعیت اجتماعی، تلاش می‌کردند تا قوانینی که شرع پذیر هستند را در ساختار اداری خود بگنجانند.
💡 در آن عصر قدیم، تنها کسانی که رفتار و رفتارهای آن‌ها شرع پذیر و مطابق با مذهب بود، می‌توانستند جایگاه اجتماعی بالایی در میان مردم کسب کنند.
💡 فقیه بزرگ با بررسی دقیق متون قدیمی، استدلال کرد که این نوع قراردادها باید کاملاً شرع پذیر باشند تا از نظر حقوقی و مذهبی معتبر باشند.
